นานมากที่ไม่ได้กินขนมครกเจ้านี้ หลายปีเลยทีเดียว ทั้งๆที่ร้านก็อยู่ข้างๆบ้านแท้ๆ -.-ว

เป็นขนมครกที่เราเรียกว่าโบราณจริงๆ ตั้งแต่จำความได้ก็มียายแก่ๆขายอยู่แล้ว จนตอนนี้คุณยายจากไป จนรุ่นลูกมารับช่วงต่อหลายสิบปีแล้ว

ที่ไม่ได้กินนานแล้ว ก็เพราะว่าเราตื่นสายตลอด แต่ขนมครกโบราณเจ้านี้ แค่ประมาณ 7 โมงเช้าก็หมดแล้ว บางวันขายดีๆ แค่ 6 โมงก็หมดเกลี้ยง

จำได้ ตอนเด็กๆ ชอบไปนั่งดูคุณยายเค้าโม่แป้ง ใช้โม่หินแบบโบราณ หยอดข้าวลงไป แล้วก็หมุนๆเป็นแป้งออกมา

ตอนนี้คุณป้าคนขายก็ยังใช้โม่หินอันนี้ทำขนมอยู่เลย — เก่าจริง อะไรจริง

ไม่รู้ว่าสมัยนี้เค้ายังใช้โม่หินกันอยู่รึเปล่า หรือเอาไปแต่งบ้าน ประดับรีสอร์ท ไม่ก็เก็บอยู่ตามพิพิธภัณฑ์

ขนมครกโบราณ (ของเรา) กับขนมครกสมัยนี้ ไม่เหมือนกันนะ

ขนมครกที่มีป้ายบอกว่าโบราณที่เห็นสมัยนี้จะมีโรยหน้าด้วย — ทั้งข้าวโพด, ต้นหอม, เผือก และอีกมากมาย —

อีกอย่างนึงก็คือ ด้านล่างขนมจะแข็งๆกรอบๆ — บางเจ้าแคะออกมาเป็นแผ่นๆทั้งครก แล้วค่อยใช้กรรไกรตัดแบ่งเป็นชิ้นๆเอา

แล้วหน้าขนมครกก็จะออกแห้งๆ หวานๆหน่อย

แต่ขนมครกโบราณ (ของเรา) ไม่มีไส้ ด้านล่างขนมก็ไม่แข็งกรอบ ส่วนหน้าก็จะนิ่มๆ เป็นกะทิเยิ้มๆ — โดยเฉพาะตอนร้อนๆ — น่ากินมาก ^3^

ส่วนรสชาดจะออกเค็มๆ-มันๆ

เรียกว่าเป็นรสชาดที่คิดถึงเลยล่ะ ^______^