ช่วงนี้กรุงเทพฯฝนตกทุกวัน ตรงเวลาประมาณ 5 โมงเย็น — ก็มันหน้าฝนนี่นา

ทุกครั้งที่ฝนตก ถ้าเรามีเวลาได้อยู่ริมหน้าต่าง มองสายฝน … ใครที่เราคิดถึงก็คือ “นะเนี่ย” แมวตัวโปรดที่จากไปช่วงเดือนนี้ของปีเมื่อ 2 ปีก่อน u_u”

ตอนเด็กๆนะเนี่ยเป็นแมวขี้เล่น ซุกซน แต่พอโตหน่อย ก็เปลี่ยนเป็นแมวเงียบๆ หยิ่งๆ มีโลกส่วนตัว ไม่สุงสิงกับแมวตัวอื่น

นะเนี่ยชอบนั่งเล่น นอนเล่นอยู่ริมหน้าต่างเสมอ มองไปในที่ไกลๆ นั่งมองไปนอกหน้าต่างเป็นชั่วโมงๆ

ทุกครั้งพอฝนตก เราจะต้องเช็คว่าแมวทุกตัวอยู่ในบ้านครบรึยัง และที่ที่เห็นนะเนี่ยอยู่ก็คือ ริมหน้าต่าง

นะเนี่ยจะรีบไปจองที่ริมหน้าต่างนั่งดูสายฝน ปล่อยให้สายลมและละอองฝนเม็ดละเอียดปะทะใบหน้า (แต่ถ้าฝนเริ่มหนาเม็ด นะเนี่ยก็เผ่นเหมือนกันนะ x-D)  เรียกว่าเป็นแมวโรแมนติกได้รึเปล่าเนี่ย o_o”

ช่วงนี้ก็เลยนึกถึงภาพของนะเนี่ย ที่นั่งหยิ่งๆดูสายฝนโปรยอยู่ริมหน้าต่างบ่อยๆ ^__^

เสียดายที่รูปเก่าๆหายไปหมด ตอนนี้เลยไม่มีรูปสมัยที่เธอยังสาวๆ นั่งหยิ่งๆ ไว้ดูเลย