วันนี้ของเมื่อปีที่แล้ว รับกระต่ายของข้างบ้านมาดูแลเอง

ไม่ใช่เหราะใจดีอะไร แต่เพราะความละเลยของเจ้าของเดิม ทำให้กรงพัง และกระต่ายหลุดออกมา

จำได้ว่าวันนั้นได้ยินเสียงหมาเห่าผิดปกติ ก็เลยไปดู ปรากฏว่าหมากำลังเห่ากระต่ายอยู่ พอเดินไปดูที่กรงมัน ก็เห็นแต่กรงผุๆพังๆ ก็เลยอุ้มกระต่ายมาไว้ที่บ้าน

ตั้งชื่อให้ว่า “คุณวิลเลี่ยม”

ไม่เคยเลี้ยงกระต่ายมาก่อน แต่ก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร ซื้อกรง, ที่ใส่น้ำสะอาด, อาหารกระต่าย แล้วก็ฟางไว้แทะเล่น

คุณวิลเลี่ยมก็ไม่เคยงอแงอะไร เลี้ยงง่าย ไม่ชอบยุ่งกับคน

แต่ถึงวันนี้ผ่านมา 1 ปีเต็ม เราก็ยังรู้สึกว่าไม่ค่อยรู้จักกระต่ายเท่าไหร่ เพราะหน้าตามันไม่แสดงอารมณ์อะไร แล้วก็ไม่ได้ส่งเสียงว่าต้องการอะไรด้วย เลยรู้สึกเหมือนไม่ค่อยเข้าใจเค้าเท่าไหร่ แถมหน้าคุณวิลเลี่ยมก็เฉยๆนิ่งๆตลอด ไม่รู้ว่าคุณเค้าคิดอะไรอยู่

แต่ถึงยังไงก็คิดว่าคุณวิลเลี่ยมจะอยู่บ้านเราอย่างมีความสุข จากนี้ต่อไปนะ ^^