กรอบรูปซักหนึ่งหรือสองกรอบ ช่วยเปลี่ยนห้องธรรมดาๆ ให้กลายเป็นห้องสวยๆ มีสไตล์เป็นของตัวเองได้
กรอบรูปสั่งทำ เป็นทางเลือกที่ดีในการตกแต่งบ้าน กรอบรูปที่ไม่เหมือนใครช่วยบ่งบอกความเป็นตัวของตัวเองอย่างมีสไตล์
เปลี่ยนบรรยากาศของห้องเดิมๆด้วยภาพที่ชอบ และกรอบที่เราเลือกเอง ทำให้ไม่ต้องเสียงบหลายหมื่นบาทเพื่อเฟอร์นิเจอร์ชุดใหม่
Remember when we vowed the vows
and walked the walk
Gave our hearts, made the start, it was hard
We lived and learned, life threw curves
There was joy, there was hurt
Remember when
Remember when old ones died and new were born
And life was changed, disassembled, rearranged
We came together, fell apart
And broke each other’s hearts
Remember when
Remember when the sound of little feet
was the music
We danced to week to week
Brought back the love, we found trust
Vowed we’d never give it up
Remember when
Remember when thirty seemed so old
Now lookn’ back it’s just a steppin’ stone
To where we are,
Where we’ve been
Said we’d do it all again
Remember when
Remember when we said when we turned gray
When the children grow up and move away
We won’t be sad, we’ll be glad
For all the life we’ve had
And we’ll remember when
จำได้แม่นเลยตอนที่เจอชื่นใจครั้งแรก
วันนั้นเราเดินไปเซเว่นฯหน้าปากซอย ผ่านวัดใกล้บ้าน ซึ่งปกติเราจะเดินทะลุวัดเพื่อไปที่ถนนใหญ่
วันนี้นพอก้าวข้ามธรณีประตูวัดเข้าไป ก็มีแมวน้อยสีครีมตัวนึงวิ่งออกมาหา ตัวเล็กกระจิ๊ดเดียว ขนบางๆ ฟูๆ อายุน่าจะประมาณ 2 เดือน
น่ารักมาก เป็นมิตรสุดๆ เดินตามเราตลอด จนเราต้องหยิบไปไว้ที่สูงกลัวหมากัด
พยายามเอาชนะใจตัวเองสุดๆ ไม่ให้อุ้มกลับบ้าน
พอไปเซเว่นฯกลับมา เลยเดินเลี่ยงมาอีกทางนึงเพื่อจะได้ไปต้องเข้าไปในวัด แต่ยังไงก็ต้องผ่านประตูที่เจอน้องแมวอยู่ดี
พยายามจะไม่เดินกลับไปดู แต่ก็อดไม่ได้ ต้องแวะเข้าไปดู
ปรากฏว่าพอเราก้าวข้ามธรณีประตูไป เธอก็วิ่งเข้ามาหาเหมือนเดิม … ตอนนั้นคิดในใจ โอ๊ยยย ไม่ไหวแล้วช้านนนนนนน
เลยพูดกับคุณเธอว่า ถ้าเธอตามชั้นไปถึงตรงโน้น ชั้นจะพาเธอไปอยู่ด้วย
ผลก็คือ เธอสามารถวิ่งต๊อกแต๊กตามไปจริงๆ (เดินประมาณ 10 ก้าว)
ปัจจุบัน ชื่นใจ โตเป็นสาวสวยแล้ว แถมขี้วีน เหวี่ยงสุดๆ กิจวัตรประจำวันของเธอคือการไม่พอใจไปทุกสิ่งอย่าง และมักปลีกวิเวกไปนอนในที่ลับตาคน
เวลาเราจับหรืออุ้ม เธอก็พร้อมจะทำหน้าไม่พอใจและส่งเสียงคำรามในลำคอใส่เราผู้เป็นเจ้าของเสมอ
ทำให้หลังๆมานี่ เรามักจะคิดถึงวัยเด็กที่น่ารัก ขี้เล่น และขี้อ้อนของชื่นใจเสมอๆ
นี่แหละที่เค้าบอกว่า “ไม่มีใครเป็นเจ้าของแมวของตัวเองได้ – As every cat owner knows, nobody owns a cat….. [Ellen Perry Berkeley]“
แค่ขอให้ชื่นใจมีความสุข สุขภาพแข็งแรงก็พอแล้วล่ะ
^______^
กระจกไม่ได้จำกัดให้อยู่เฉพาะในหน้องน้ำ หรือหน้าโต๊ะเครื่องแป้งเท่านั้น
เราสามารถใช้กระจกเงาตกแต่งทุกห้องในบ้านได้อย่างไม่จำกัด ทั้งห้องนั่งเล่น ห้องอาหาร หรือบริเวณโถงทางเดิน และอีกมากมาย
นอกจากจะช่วยเช็คเสื้อผ้า หน้า ผมได้แล้ว กระจกจะช่วยสะท้อนและกระจายแสงทำให้ห้องสว่างขึ้น แถมสะท้อนวิวจากภายนอกทำให้ห้องดูกว้างขึ้นด้วย
จะเลือกกระจกเล็ก ใหญ่ เหลี่ยม กลม ขึ้นอยู่กับความชอบและพื้นที่ภายในบ้าน ส่วนกรอบกระจกก็ช่วงบ่งบอกสไตล์และบุคคลิกของเจ้าของบ้านได้เป็นอย่างดี
กรอบกระจกสวยๆซักหนึ่งบานยังถือเป็นงานศิลปะบนฝาผนังได้อย่างดี
ทีนี้ก็ได้เวลาเลือกมุมเหมาะๆวางกรอบกระจกซักบานแล้วล่ะจ๊ะ ^___^
ซื้อปลอกคอเซฟตี้ของแมวมาตั้งแต่ไปงาน pet expo 2011 เมื่อกลางปีที่แล้วที่ศูนย์ประชุมฯ แต่เพิ่งจะมีโอกาสได้ใช้งานจริง
ที่บอกว่าได้ใช้งานจริง ไม่ได้หมายถึงแค่เอาปลอกคอมาใส่ให้แมวเฉยๆ แต่หมายถึงได้ใช้ประโยชน์จากความที่มันเป็นปลอกคอ “เซฟตี้”
ปลอกคอเซฟตี้แบบนี้จะมีตัวล็อคต่างจากปลอกคอปกติ คือ ถ้าปลอกคอไปเกี่ยวกับอะไร เจ้าเหมียวก็จะสามารถใช้แรงตัวเองดิ้นหลุดออกมาได้ โดยที่ตัวล็อคจะหลุดออก
แน่นอนว่าเจ้าเหมียวจะกลับบ้านมาอย่างปลอดภัย แต่ปลอกคอหายไปไหนไม่รู้ o_0 …. ซึ่งเจ้าเหมียวของเราก็เหมือนกัน เรามารู้ว่าได้ใช้ปลอกคอเซฟตี้ก็ตอนที่มันหลุดหายไปแล้วนี่เอง ^___^
ถ้าลองค้นๆดูในอีเบย์ ปลอกคอเซฟตี้ก็จะมีหลายแบบเหมือนกัน ส่วนมากก็ต่างกันที่ตัวล็อก ก่อนเลือกซื้อก็ลองอ่านรีวิวจากลูกค้าก่อน เพราะเท่าที่อ่านๆดู บางตัวก็เวริ์คบางตัวก็ไม่เวริ์ค
อีกแบบคือแบบสะท้อนแสงหรือมีไฟติดที่ปลอกคอ เพื่อช่วยให้มองเห็นได้ตอนกลางคืนก็ถือเป็นปลอกคอนิรภัยเหมือนกัน แต่มันจะไม่ช่วยเวลาที่น้องแมว-หมาเดินเอาปลอกคอไปเกี่ยวกับอะไร
เราชอบแบบปลดล็อคตัวเองได้มากกว่า แมวจะได้ช่วยตัวเองได้ อย่างน้อยก็กลับบ้านได้ หรือไม่ก็ดิ้นหลุดเอาชีวิตรอดไว้ก่อน
จำได้ช่วงน้ำท่วม เห็นรูปหมาใส่ปลอกคอ-สายจูงแขวนห้อยลงมาจากระเบียง คนที่เห็นภาพคงไม่มีใครไม่เศร้าใจ … ถ้าน้องหมาได้ใส่ปลอกคอแบบนี้ก็คงดิ้นหลุดรอดชีวิตได้ -_-’
แต่จริงๆแล้วปลอกคอเซฟตี้จะไม่ใส่คู่กับสายจูง สำหรับออกไปเดินเล่นนอกบ้าน เพราะน้องออกแรงนิดเดียว ก็สามารถหลุดวิ่งไปไหนต่อไหนได้สบาย ^__^!
ในไทยเราเห็นที่ขายอยู่ร้านเดียว ไม่แน่ใจว่ามีอีกรึเปล่า แต่เราซื้อจากที่นี้แหล่ะ http://www.facebook.com/SafetyFirstBreakawayCatCollars
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา [26 มกราคม 2555] เพื่อนชวนไปเที่ยวงานนิทานในสวน
ซึ่งปีนี้จัดเป็นปีที่ 8 เพื่อนเคยชวนไปหลายครั้งแล้ว เพราะเค้าพาลูกเค้าไปทุกปี แต่เราก็ขี้เกียจมาตลอดๆ ปีนี้ก็ไม่ได้ขยันขึ้น แต่ก็หนีบเด็กข้างๆบ้านไปงานตามคำชวนด้วย
งานเทศกาลนิทานในสวน จัดติดต่อกันเป็นปีที่ 8 แล้ว โดยงานจะจัดกันทุกเย็นวันเสาร์ เวลา 16.00 – 17.30 น. เริ่มตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม – 11 กุมภาพันธ์ 2555 โดยปีนี้เริ่มที่สวนลุมพินี บริเวณสวนปาล์ม จากนั้นจะไปจัดต่อที่สวนรถไฟ 4 สัปดาห์ (บริเวณศูนย์เยาวชน) และปิดท้าย 2 สัปดาห์สุดท้ายที่สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ (บริเวณสวนปาล์ม) เพราะงั้นถ้าใครจะไปร่วมงาน คงต้องเช็ควันที่ให้แน่นอนนิดนึง จะได้ไม่พลาด ^^
ส่วนที่เชียงใหม่ เป็นงานเทศกาลนิทานในสวน เชียงใหม่ ปีที่ 3’ จัดที่ สำนักส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วันที่ 4 – 25 กุมภาพันธ์ 2555
วันที่เราไปคนก็ไม่เยอะเท่าไหร่ อาจเป้นเพราะอากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ในงานมีแบ่งเป็น 2 ส่วน คือส่วนเวที และส่วนกิจกรรม
เร่ิมแรกที่ส่วนเวที ก็มีการเล่านิทาน วันนี้เล่าเรื่อง “วันเยี่ยมไข้เอมอส แมคกี : A Sick Day for Amos McGee” เสร็จจากเล่านิทานก็มีสัมนาพูดคุย ให้ความรู้กับพ่อแม่ผู้ปกครองอีกนิดหน่อย แล้วก็มีกิจกรรมปรดิษฐ์ให้เด็กๆได้ทำกัน วันนี้มีการประดิษฐ์หมวกหน้าสัตว์ (แต่เหมือนเด็กจะเข้าใจว่าเป็นหน้ากากมากกว่า) กับกระปุกออมสินที่ทำจากกระดาษแข็ง ตกแต่งด้วยกระดุมและโบว์
เรียกว่าเป็นกิจกรรมที่ดีสำหรับเด็กและครอบครัวเชียวแหล่ะ แต่เราว่าเวลาอาจจะน้อยไปซักนิด เพราะประมาณ 6 โมงเย็น พี่ๆเจ้าหน้าที่ก็เริ่มเก็บกวาดสถานที่กันแล้ว ซึ่งเด็กบางคนยังทำกิจกรรมได้ไม่ครบเลย น่าจะมีเวลาสำหรับทำกิจกรรมประดิษฐ์มากกว่านี้
อ้อ … ลืมเล่าว่า ในงานจะมีหนังสือนิทานมาให้อ่านเยอะแยะเลย ถ้าเราไปเร็ว ช่วงก่อนงานจะเริ่มก็นั่งอ่านหนังสือไปเพลินๆได้ แต่ที่เราปลื้มมากก็คือ มีพี่ๆอาสาสมัครมาเล่า-อ่านหนังสือนิทานให้เด็กๆฟังด้วยนี่ดิ … เริ่ด ^^
jQuery Plugin for creating image galleries that scale to fit their container by johnpolacek
“การเล่นเกมส์ในยามว่าง ไม่ใช่เรื่องสนุก แต่เป็นเรื่องจำเป็น” … ชอบประโยคนี้จริงๆ
เมื่อวานนี้นั่งดูสารคดีท่องโลกกว้าง ตอน คิดได้ไงนี่ – ของเล่นอนาคต ที่ออกอากาศทางช่องไทยพีบีเอส ทำให้คิดว่า ที่เมื่อก่อนเราเคยพูดๆกันว่า ในอนาคตคนเราจะมีหัวโตๆ เพราะใช้สมองมากเกินไป ตัวผอม แขนขาเล็ก-ลีบเพราะไม่ได้ใช้งาน นั่งแปะอยู่หน้าคอมอย่างเดียว ดูเหมือนความคิดที่ว่านี่คงต้องเปลี่ยนไปแล้วล่ะ
จากในสารคดี เกมส์คอมพิวเตอร์ในอนาคต ไม่ได้เน้นแค่ความเหมือนจริง แต่เน้นให้คนเล่นมีส่วนร่วมจริงๆ นั่นก็คือโลกเสมือน อย่างกับหนังวิทยาศาสตร์ฮอลิวู้ดไม่มีผิดเลย
การเล่นเกมส์ในยุคใหม่ เราจะไม่ถูกจำกัดอยู่แค่ที่หน้าจอสี่เหลี่ยมอีกต่อไป แต่จะมีการโต้ตอบกับคอมพิวเตอร์หรือตัวเกมส์มากขึ้น โดยใช้ความสามารถพื้นฐานที่ควรรักษาไว้ของมนุษย์ คือการเดิน วิ่ง คว้า จับ ฯลฯ
เกมส์รูปแบบใหม่ๆที่มีการคิดค้นขึ้น จะทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์กัน ไม่เฉพาะแค่การแชตผ่านทางแป้นคีย์บอร์ด แต่เป็นการพูดคุยจริงๆ
ฟังดูดีไม่ใช่เล่น
ไม่รู้ว่าต้องรออีกกี่สิบปี เทคโนโลยีที่ว่านี้ถึงจะได้รับการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ และหวังว่าถ้าออกมาจริงๆ เราทุกคนคงจะมีโอกาสได้ใช้เทคโนโลยีที่เป็นประโยชน์และสนุกแบบนี้เท่ากันทุกคน ^^
คลิ๊กไปคลิ๊กมา ก็ไปเจอเรื่องเกี่ยวกับสีที่คิดว่าน่าจะมีประโยชน์ (อีกแล้ว)
คราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มสี จากเว็ป http://colorschemedesigner.com/
|
